De ‘draaikolk van vervuiling’ is een gebied in de noordelijke Pacific dat zo groot is als de staat Texas, sommige beweren zelfs 2 keer zo groot. Per kilo plankton drijft er ongeveer 6 kilo plastic, samen met ander traag afbrekend afval. In het midden van deze draaikolk drijft er zelfs 60kg plastic per kilo plankton. Tussen het afval drijven
gestikte vissen, zeezoogdieren en vogels die vastraakten in de troep.

De crew members van VBS maken een reis naar het midden van deze draaikolk om de vervuiling met eigen ogen te zien. In eerste instantie verwachten ze een opeenstapeling van afval, alleen wat ze tegenkomen op hun reis is velen malen erger.

Dit afval is een zichtbaar teken van een veel groter probleem, het betreft veelal niet natuurlijke materialen. Op zee en aan de kust worden zij onder invloed van zonlicht, de beweging van de golven en mechanische schuring eenvoudig langzaam in steeds kleinere deeltjes afgebroken.

Dit alles heeft een nog akeliger tintje. Het plastic kan als een soort ‘chemische spons’ werken. Het kan veel van de schadelijkste vervuilende stoffen concentreren die in de oceanen van de wereld worden aangetroffen: de persistente organische vervuilende stoffen (Persistent Organic Pollutants, POP’s). Elk dier dat deze stukjes plastic afval eet, krijgt dus ook zeer giftige vervuilende stoffen binnen.